30
Nis
Durak, Erdoğan, şair, Şairler, sesli, siir, siirler, Yılmaz, yılmaz erdoğan, yılmaz erdoğan şiiri, yılmaz erdoğan şiirler, yılmaz erdoğan şiirleri
Yılmaz Erdoğan Son Durak
Kilitlenmiş beton kanatları kuşların
Oksit gibi yapışkan bir mayışmayla ağarmış gün
Pas tutan kelimeler için bir iksir belki de
Ya da aklına susamış sevgililerin safdilliği
Acıtmış ömrünü çekirgelerin
Medyatik soruşturmalardaki enflasyonist yargılar
Haber değeri taşımıyor haber spikerinin ölümü
Herkes kendi manşetinde satır arası
Hiçbir bakışı aydınlatmıyor florasan buğusu
Burası son durak inecekler için son fırsat
Bir daha ne süper ne mega kupon verilecek
Kalanlar şoförün evini göremeyecekler hiçbir zaman
Onları sonsuza götürecek, afaroz edilmiş bir merak
Burası son durak
Hafızada kalan tek numara için
Telefona uzanır elleri
Ölümüne randevulu insanların
Temize çekilemez not defterleri Devamini oku
Etiketler:
Durak,
Erdoğan,
şair,
Şairler,
sesli,
siir,
siirler,
Yılmaz,
yilmaz erdogan,
yılmaz erdoğan şiiri,
yılmaz erdoğan şiirler,
yilmaz erdogan siirleri
30
Nis
Erdoğan, şair, Şairler, siir, siirler, Susuştu, Yılmaz, yılmaz erdoğan, yılmaz erdoğan şiiri, yılmaz erdoğan şiirler, yılmaz erdoğan şiirleri, Yüzün
Yılmaz Erdoğan Susuştu Yüzün
Bu ufukta bitiyor yüzün
Ve başka bir gökyüzü başlıyor
Komşu ellerle sarmalanıyorsun
Yanıyorsun…
Ne kadar övülsen az
Avazım çıktığı kadar susuyorum
İsmindeki sesli harfleri
Mayınlı bir gülümsemeyle
Senin karasularında olmak,
Üstünde ilkbahar bir entari,
Sanki
Yeniden
Eski bir öyküye başlamak…
Yüzündeki o billur akşam kahvaltısı
Sürgülerken özümü,
Ne kadarını sustuk
Konuştuklarımızın?.. Devamini oku
Etiketler:
Erdoğan,
şair,
Şairler,
siir,
siirler,
Susuştu,
Yılmaz,
yilmaz erdogan,
yılmaz erdoğan şiiri,
yılmaz erdoğan şiirler,
yilmaz erdogan siirleri,
Yüzün
30
Nis
Erdoğan, şair, Şairler, siir, siirler, Yağdıkça, Yılmaz, yılmaz erdoğan, yılmaz erdoğan şiiri, yılmaz erdoğan şiirler, yılmaz erdoğan şiirleri
Yılmaz Erdoğan Yağdıkça
Yerle yeksan, ıslak saçlı, kem gözlü,
Kavim göçlerinden bu yana ağlayan
Ve durmadan
Cep kanyağı yakıcılığında ezgiler
Çalan, çaldıran, yakalatan
Adı bende gizli bir kadındı İstanbul
Şehre bir yağmur yağdı
Ben ağladım
Sevilirken ayrılmak mı kaldı Bizanstan
Yalan dolan yoktu gözlerde sadece ses
Verilen sözler birdi edilen yeminler sıfır
Eşyalar alındı fotoğraflar söküldü
yerlerinden
Bir aşkın izlerini yok edecek yeni bir aşk
sipariş edildi yeniden
Bir şehre yağmur yağdı
Ben ağladım
Kim daha çok yalan söndürdü çay
bardaklarında
Hangisi talandı demli öpücüklerin
Ve buğularda yitirilen kimin adıydı
Bir aşktan diğerine kaç saate gidiliyordu
Soyulur muydu kabuğu hayatın
Yoksa bütün vitamini kabuğunda mıydı?
Yağmur şehre bir yağdı
Ben ağladım
Ben ençok seni götürdüm giderken
Aklımın nakliyesiydi asıl yoran taşıyıcıları
Yardan düşmüştüm yaralarım yardan armağandı
Ben sevmeyi beceremedim belki de sevilmeyi
Benim sevmeye engel evcil acılarım vardı
Ben yağmur ağladım bir şehre yağdı
Ben şehre ağladım bir yağmur yağdı
Ben bir ağladım şehre yağmur yağdı
Ben…
Yağmur…
Ağladım… Devamini oku
Etiketler:
Erdoğan,
şair,
Şairler,
siir,
siirler,
Yağdıkça,
Yılmaz,
yilmaz erdogan,
yılmaz erdoğan şiiri,
yılmaz erdoğan şiirler,
yilmaz erdogan siirleri